31 Temmuz 2011 Pazar

Potpori gibi oldu ama...

Dipsiz bir boşluğa itilmiş düşüyorken,
En sıcak yaz günlerinde üşüyorken,

Dinlediğin şarkılar kalbine kalbine vururken,
Ve açık yaralarınla bir başına uyurken...

Karanlık, güneşi bile hüzünlü bir şehirde,
Bir yerlerde ışık olmalı, hani nerde ?

Maybe all of we have the light in our hearts.
It will be shined from a stranger or new starts ?

Yılzdıların farkında olmadan olmadan karanlıkta ilerlemek...
Oysa içlerinde özel bir yıldız olabilir farkına varamasakta...

Uzaklık nedir ? iki kilometre ? Okyanus ötesi ? On yıl ?
Peki iki kilometrenden haberdar olmadan okyanus ötesini bilmek  ?

A city. Bombed, comquered, destroyed, unlivible...
Can anyone reconstruct there, is it possible ?

Büyürmü yeniden ağaçlar, çiçekler açar mı ?
Şehrin halkı eskisi gibi neşe saçar mı ?

Çöle dönmüş bir kenti yıkamaz kimse tekrar,
Bir kaç çukur daha açar zaten orada çok var...




    A hearty smile;
    That i have never seen,
    Gives me hope...
    Deeper eyes;
    That i lost in there,
    Like saw my fate inside...
    Curious ! and well :)



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder