O olmasa da olur, sevgin sana yeter.

 Bir keresinde, çok özlediğim anlardan birinde o yanımda olmadığı için yaptığım komiklikleri içinde barındıran bir hikaye bu. Bir gün bir konsept hazırladım kendime. bir de uygun fon müzikleri seçtim bizi anlatan. Bir gün boyunca onunla yürüdüğüm yollardan sistematik olarak geçtim. Yürüyen merdivenin özellikle solunda durdum mesela, her seferinde uyardığı için. Şapşal gibi gülümsedim yaptığım her tekrarda. Çiçekçinin önünden geçerken o bana bir kez bile papatya alamadığım için kocaman bir demet papatya aldım kendime. sonra papatya o kadar eğreti durdu ki elimde güldüm kendime yine. bıraktım onu bir yerde, o almadıktan sonra bana ait değildi çünkü, ben alsam bile. Sevmediğim halde elma suyu bile içtim, o seviyor diye.
   

  Sonra salak mıyım ben diye düşünmeden geri almadım kendimi. boşver çok romantik dedim ve kaldığım yere gittim. O hala yoktu yanımda aslında ama onunlaymışım gibi bir gün geçirmiştim.

  Yanımdayken diyemediğim, ona bakıp hadi şimdi söyle diye içimden geçirdiğim hiç bir şeyi söylemediklerimi aklımdan yine geçirdim.
   

 Benim hatam hislerimi yalnız yaşamamdır aslında. yani seviyorum çok, ama o kadar çok aklımdaki o kadar çok tekrarlıyorum ki onu sevdiğimi özlediğimi ona söyleme gereği duymuyordum. insan duymak istiyor haklı.

  Uzun bir ahhla başlayan cümleler kurardı bazen bana, anlamıyorsunu içinde barındıran.. aynen şimdi ben yaşıyorum. aynı süreci yaşıyoruz, o vazgeçmedi tüm saçmalıklarından ve hala hatalarını anlamıyor.Bense  vazgeçemiyorum. Sabırdan nefret ederken hem de gelmeyecek birini bekliyorum. Farketmez ki hiç en zoru en imkansızı 4 ay beklemek olucak,  birgün mutlaka unutursun razıyım ben ve komik ben duygusal romantiğe bağlayacak kadar çok aşığım.
Hani sen anlarsın öfkeli ama duygusal olanından..

   not: Bu yazı uludağsözlük yazarlarından tatlısulevreği'nden alıntıdır. Moderasyon uçurmuş izin alamadım. Yazarlığının hoşgörüsüne dayanarak paylaştım.