Kendisi gibi yaşlı bir hanımla eşlenmiş,
Bu kıpırdamayan ocağın başında, kıraç yalçın kayaların arasında
Ölçüp biçip eşit olmayan kanunlar dağıtırım,
İstif yapan, uyuyan ve kendini doyuran, ve benden haberi bile olmayan,
Yabani bir ırkın üzerine.
Yolculuk etmeden duramam: hayatı içerim
Çökeltilerine kadar: Her zaman zevk alırım
Çok miktarda, acı çekerim çok miktarda, hem
Beni sevmiş olanlarla, hem de yapayalnız; kumsalda, ve
Hızlı akıntılar arasında yağmurlu Hayades
Soluk denizi giydirirken: Kendime bir isim yaptım;
Herzaman aç bir yürekle dolaştığım için.
Çok gördüm ve çok öğrendim; insanların şehirlerini
Ve davranışlarını, iklimleri, danışma kurullarını, yönetim şekillerini,
Kendim de dahil olmak üzere, hepsine şeref verdim;
Ve uzakta rüzgârlı Truva’nın çınlayan tepelerinde;
Akranlarımla savaşın zevkini içip kendimi sarhoş ettim.
Parçasıyım karşılaştığım her bir şeyin;
Yine de bütün deneyim seyahat edilmemiş dünyaya doğru
Parlayan bir kemerden ibarettir,
Ben hareket ettiğim zaman, sınırları her zaman ve her zaman solan.
Ne aptallıktır durmak, bitirmek,
Paslanmak parlatılmadan, parlamamak kullanılmadan!
Sanki yaşamak nefes almaktan ibaretmiş gibi. Hayat üstüne
Yığılan hayatın tümü pek azdı, ve çok azı kaldı
Bana ait olandan: Fakat her saati saklanıldı
O sonsuz sessizliğin, ve biraz daha fazlası
yeni şeylere sebebiyet veren; ve iğrenç gelse de bazısı için
Üç güneşi birden kendim için saklamak ve istif etmek,
Ve bu beyazlanmış ruhun arzuyla özlem çekmesi
Batan bir yıldız gibi bilginin peşinden gitmenin,
Ötesinde en uzak sınırının insan düşüncesinin.
Bu benim oğlum, benim kendi Telemakus’um,
Ona hükümdarlık asasını ve adayı bırakacağım
Benim çok sevdiğim, bu uğraşı becerecek kadar zeki,
Yavaşça dikkatle yumuşatacak
Yontulmamış bir halkı, ve yavaş derecelerle
Kontrolu altına alacak onları iyi ve yararlı olmaları için.
Tamamiyle kusursuzdur o, sıradan görevlerin
Küresinde ortalanmış, terbiyeli başarısız olmamak için
Duyarlılık gerektiren işlerde, ve ödemek için , ben gittiğim zaman,
Gereken hürmeti ev halkımın tanrılarına benim,
O kendi işini görür, ben kendimin.
İşte liman burada yatar, tekne burdan yelken üfürür:
İşte burada suratını asar geniş karanlık denizler. Benim gemicilerim,
Benimle yorulmadan çalışan, ve iş yapan, ve benimle düşünen ruhlar-
Gülüp oynayarak hoşgeldinle gökgürültüsü ve
Günışığını karşılayan, ve onlara karşı gelen
Özgür kalpler, özgür alınlar- sizler ve ben yaşlandık artık;
İleri yaşın da kendi şerefi ve zahmeti vardır;
Ölüm herşeyi kapatır: fakat sondan önce gelen birşey var,
Belki de hâla asil anlamı olan birtakım işler yapılabilir,
Tanrılarla uğraşan adamlara uygunsuz düşmeyen.
Işıklar kayalardan göz kırpmaya başlar:
Uzun gün solar: yavaş ay tırmanır: derin
İnlemeler bir çok seslerle yuvarlanır. Gelin, benim dostlarım,
Çok geç değildir henüz yeni bir dünya aramak için.
Hamle yapın, ve iyi oturarak düzenle vurup ortadan kaldırın
Seslenen kırışıklıklarını alnın; devam ettirmektir çünkü benim amacım
Ölünceye kadar yelken açmayı ötesine gün batımının,
Ve bütün batı yıldızlarının yıkandıkları yerlerin.
Belki de körfezler bizi yıkayıp temizleyeceklerdir:
Belki de Mutlu Adalara dokunacağız,
Ve ünlü Aşil’i göreceğiz, tanımış olduğumuz.
Çok şey alındı, fakat çoğu hâla olduğu yerde durur; ve
Şimdi biz eski günlerde yeryüzünü ve gökyüzünü yerinden oynatmış olan
O güç olmasak bile; Biz yine de biziz, biz;
Hepsi aynı-mizaçta bir parçadan oluşan yiğit yürekleriz,
Zamanla ve kaderle yıpranmış, fakat iradesi kuvvetli
Çabalamak, araştırmak, bulmak, ve teslim alınmamak için.
Çeviren: Vehbi Taşar
Not: Ulysses, Odise’nin lâtincesidir. Hyades, Boğa Burcunda Öküz Yıldızları kümesine verilen isimdir. Bu şiirin son kıtası Skyfall filminde M tarafından mahkemede söylenmektedir.
ayrıca: http://www.tolstoytherapy.com/2012/10/skyfall-and-tennyson.html
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder